თბილისიდან ბათუმში მანქანით: მარშრუტი, გაჩერებები და რეალური დრო გზაში

თბილისიდან ზღვამდე სამი სცენარია. მატარებელი — ყველაზე მშვიდი: ხუთი საათი და ცოტა მეტი, სავარძელი, ბისტრო-ვაგონი, მაგრამ ჩადიხართ იქ, სადაც რელსები მიდის, და ზუსტად მაშინ, როცა მატარებელი გადის. მარშრუტკა — იაფია და განრიგით მოძრაობს, სამაგიეროდ არც ერთი გაჩერება „აქ ლამაზია“-ს გამო და სხვისი პლეილისტი მთელ სალონში. საკუთარი მანქანა — ერთადერთი ვარიანტი, როცა გორი, უფლისციხე და ქუთაისი წყვეტს ცალკეულ მოგზაურობებად ყოფნას და ზღვისკენ მიმავალი გზის ნაწილად იქცევა.

მანძილი road trip-ის მასშტაბით მცირეა — დაახლოებით 380 კმ — მაგრამ მასზე სიტყვასიტყვით მთელი ქვეყანა თავსდება: მშრალი ქართლის ვაკე, ვენახები, რიკოთის უღელტეხილის გვირაბები, ნოტიო მწვანე იმერეთი და, ბოლოს, აჭარის პალმები. ჩვენი გამოცდილებით, სწორედ ამ მონაკვეთს იხსენებენ ხალხი ყველაზე ხშირად როგორც „საუკეთესოს, რაც საქართველოში გავაკეთეთ“ — იმ პირობით, რომ ის ერთი მოქნევით, ხუთ საათში, გაჩერებების გარეშე არ გაუვლიათ.

ქვემოთ — დეტალური ანალიზი: როგორია დღეს გზა, რეალური დროები, სად ღირს გაჩერება, როდის სჯობს გამგზავრება, რა მანქანა ავიღოთ და რა ვუყოთ მას უკვე ბათუმში.

მარშრუტი, კილომეტრაჟი და დრო გზაში

გზა, არსებითად, ერთია — ტრასა E60 / S1, ქვეყნის მთავარი ავტომაგისტრალი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. სქემა მარტივია: თბილისი → მცხეთა → გორი → ხაშური → ზესტაფონი → სამტრედია → ქობულეთი → ბათუმი. ქუთაისი ოდნავ განზეა და მცირე გადახვევას მოითხოვს.

• მანძილი: 370–390 კმ — იმის მიხედვით, თბილისის რომელი წერტილიდან იწყებთ და შეივლით თუ არა ქუთაისში.
• სუფთა დრო გზაში: 4,5–5 საათი გაჩერებების გარეშე.
• რეალურად, გაჩერებებით: 6–8 საათი — ანუ სრულფასოვანი დღე.
• კომფორტული ვარიანტი: ორი დღე ქუთაისში ღამის გათევით.

ნავიგატორი თითქმის ყოველთვის ოპტიმისტურ დროს აჩვენებს. ის არც გამართვას ითვალისწინებს, არც ყავას, არც ოცწუთიან „მოდი გავჩერდეთ, აქ ლამაზია“-ს. თუ ბათუმში ვახშმისთვის გინდათ ჩასვლა — შვიდი საათიდან ითვალეთ და დილით გამოდით.

კიდევ ერთი სასიამოვნო ფაქტი: ამ მარშრუტზე ფასიანი მონაკვეთები არ არის. ვინეტები, ტრანსპონდერები და შლაგბაუმები საქართველოში მსუბუქი ავტომობილებისთვის საერთოდ არ არსებობს — დეტალურად საქართველოს „ფასიან“ გზებზე მასალაში.

როგორია ეს გზა სინამდვილეში

თუ ბათუმში ხუთი-შვიდი წლის წინ მიდიოდით, ძველი სურათი დაივიწყეთ. დღეს თბილისიდან ზღვამდე გზის დაახლოებით 95% ნორმალური გაყოფილი ავტომაგისტრალია: ორ-ორი ზოლი თითო მიმართულებით, სწორი ასფალტი, მონიშვნა, ბარიერები, გასაგები ჩასასვლელები. მასზე კომფორტულია მგზავრობა მათთვისაც, ვინც საქართველოში პირველად ზის საჭესთან: ეს უკვე აღარაა „თავგადასავალი სერპანტინზე“, ეს ჩვეულებრივი სიჩქარის მაგისტრალია.

რიკოთის უღელტეხილი ხაშურსა და ზესტაფონს შორის ადრე მარშრუტის ყველაზე ნელი ადგილი იყო — ვიწრო სერპანტინი, ფურგონები, გასწრებები ძალით. ახლა გვირაბებიანი და ესტაკადებიანი ახალი გზა სრულად დასრულებულია. უღელტეხილი აღარ ჭამს არც დროს, არც ნერვებს. თუ მეხსიერებაში ჯერ კიდევ „ძველი რიკოთია“, თამამად ამოშალეთ: ეს სხვა მარშრუტია.

თავად მაგისტრალთან ერთად გადააკეთეს ისიც, რაც მას ერთვის: ძველი გზაჯვარედინების ნაცვლად, სადაც მარცხნივ შემხვედრ ნაკადში უნდა გადაგეხვიათ, ახლა ნორმალური კვანძებია ჩასასვლელებით. ტრასაზე შესვლა და მისგან გასვლა ცალკე გამბედაობას აღარ საჭიროებს.

დაუსრულებელი დარჩა სიტყვასიტყვით ორი მოკლე მონაკვეთი. მათ 2026–2027 წლებში დასრულებას ჰპირდებიან. ამ მონაკვეთებზე ტრასა დროებით ვიწროვდება, ჩნდება შემოვლები და უფრო მკაცრი სიჩქარული რეჟიმი. ეს წუთებია და არა საათები: გაიარეთ — და ისევ სრული ავტომაგისტრალია. სწორედ იქ და არა „მთელ E60-ზე“ ღირს სიჩქარის შემცირება და შემხვედრი ნაკადისადმი ყურადღება.

თავად მაგისტრალზე საბაზისო ლიმიტი 110 კმ/სთ-ია. კამერები გამართულად მუშაობს, მათ შორის სექციური, რომლებიც ორ წერტილს შორის საშუალო სიჩქარეს ითვლიან — ასე რომ, „ბოძთან დამუხრუჭება“ არ გიშველით. დეტალები — საგზაო მოძრაობის წესებისა და ჯარიმების გზამკვლევებში.

ფურგონი E60-ზე ბევრია: ეს აზერბაიჯანიდან და სომხეთიდან შავიზღვისპირა პორტებამდე მთავარი სატრანზიტო დერეფანია. აღმართებზე ისინი მარცხენა ზოლს აფერხებენ, მაგრამ გაყოფილ მაგისტრალზე ეს უბრალოდ ზოლის შეცვლაა. სარისკო გასწრებები „ღვთის იმედზე“ წარსულს ჩაბარდა — გარდა იმ ორი დაუსრულებელი ნაწილისა.

ერთადერთი ადგილი, სადაც ტემპი უკვე მშენებლობის კი არა, კურორტის გამო ეცემა, ზღვასთან მისადგომია ქობულეთის გავლით: შუქნიშნები, ქვეითები, მკვრივი საზაფხულო ნაკადი. ეს „ცუდი გზა“ არაა, უბრალოდ სხვა რეჟიმია — ჩადეთ დამატებითი ოცი წუთი და ნუ ინერვიულებთ.

როდის ვიმგზავროთ

მაისი–ივნისი და სექტემბერი — საუკეთესო დროა თავად გზისთვის. დასავლეთ საქართველო მწვანეა, სიცხე ჯერ (ან უკვე) აღარაა გამომფიტავი, ტრაფიკი კი სეზონის პიკზე ნაკლებია. სექტემბრის ვარიანტი იმითაცაა კარგი, რომ ბათუმში ზღვა ჯერ კიდევ თბილია, ბულვარის კაფეებში რიგები კი უკვე აღარაა.

ივლისი–აგვისტო — პიკია. მგზავრობა შესაძლებელიცაა და საჭიროც, ოღონდ შესწორებებით: გაუმართავკონდიციონერიან მანქანაში ეს მონაკვეთი გამოცდად იქცევა, ხოლო პარასკევის მეორე ნახევარი თბილისიდან ზღვის მიმართულებით გასასვლელზე კვირის ყველაზე დატვირთული დროა. ნახევარი ქვეყანა თქვენთან ერთად მიდის ზღვისპირეთში. საპირისპირო ტალღა — კვირას საღამოს. თუ არჩევანი გაქვთ, გამოდით ადრე დილით, სამუშაო დღეს.

ოქტომბერი–ნოემბერი — წყნარი, იაფი და ძალიან მწვანეა, მაგრამ აჭარაში წვიმების სეზონი იწყება: სუბტროპიკები ნალექის თავის ნორმას პატიოსნად ასრულებენ. მინის საწმენდები და ნორმალური საბურავები აქ საცურაო კოსტიუმზე მნიშვნელოვანია.

ზამთარი — დაუფასებელი ვარიანტია. საქართველოს სამხედრო გზისგან განსხვავებით, თავისი უღელტეხილითა და ზვავებით, E60 ზამთარში ჩვეულებრივ სუფთაა: სერიოზული თოვლი მაგისტრალზე თითქმის არ არის, ბათუმი კი მთელი წელი ცოცხლობს. ნიუანსები მაინც არსებობს — რიკოთის მიდამოებში ზამთარში სველი თოვლი და ნისლი ხდება, ბნელდება კი ადრე, ასე რომ ჯობს ადრე გამოხვიდეთ და ბინდში არ იჩქაროთ.

გაჩერებები გზად

მანქანის მთავარი არგუმენტი სწორედ ეს წერტილებია. ყველა მათგანი ტრასასთან ან მისგან რამდენიმე ათეულ კილომეტრში დგას. ავტომაგისტრალი სწორედ იმის საშუალებას იძლევა, რომ მშვიდად გადაუხვიოთ, ადგილზე ორიოდე საათი გაატაროთ და ისევ აიღოთ სიჩქარე — შეგრძნების გარეშე, რომ მარშრუტიდან „ამოვარდით“.

მცხეთა — 20 წუთი თბილისიდან

საქართველოს უძველესი დედაქალაქი პირდაპირ გასასვლელზე დგას, შემოვლა მინიმალურია. თუ ჯერ არ გინახავთ, ნახევარი საათი სვეტიცხოველზე დღის სწორი დასაწყისია. თუ გინახავთ — მშვიდად ჩაუარეთ, წინ ბევრი საინტერესოა. დეტალები მცხეთის გზამკვლევში.

გორი და უფლისციხე — 85 კმ, გზის პირველი ნახევრის მთავარი გაჩერება

გორი — საათი და ცოტა მეტი თბილისიდან. გორისციხე ქალაქის თავზე კლდეზე დგას, შესვლა თავისუფალია და დღე-ღამის ნებისმიერ დროს შესაძლებელი, ხედები მტკვარსა და კავკასიონზე კი შესანიშნავია. სტალინის მუზეუმი ორაზროვანი ისტორიაა, მაგრამ დათვალიერება ღირს თუნდაც ჯავშნიანი ვაგონის გამო; ჩადეთ საათნახევარი-ორი და გახსოვდეთ, რომ ორშაბათობით დაკეტილია.

გორიდან 10–15 კმ-ში — მღვიმური ქალაქი უფლისციხე, და ის ამ მარშრუტზე სავალდებულოა. სამიათასწლოვანი ქალაქი, გამოკვეთილი პირდაპირ ქვიშაქვაში მდინარის თავზე: ქუჩები, თამარ მეფის დარბაზი, იატაკში ჩაფლული ქვევრებით მარნები, მიწისქვეშა გვირაბი წყალთან. დათვალიერება — საათნახევარი-ორი, შესვლა 15 ლარი. ზაფხულში აქ ჯობს თერთმეტ საათამდე ჩამოხვიდეთ: კლდეზე ჩრდილი საერთოდ არაა, ქვა კი ცხელდება.

უფლისციხისკენ ტრასიდან გადახვევა ერთ მხარეს თხუთმეტიოდე წუთს იკავებს, გზა ასფალტირებულია. გორი პლუს უფლისციხე — ეს ნახევარი დღეა, ამიტომ ქუთაისთან ერთად ერთ მონაკვეთში ისინი მხოლოდ ადრეული გამგზავრებისას თავსდება.

ქუთაისი — 230 კმ, მარშრუტის ლოგიკური შუა

ქვეყნის მეორე ქალაქი დაახლოებით გზის ნახევარზე და ტრასიდან ოდნავ განზე მდებარეობს: გადახვევა პლუს დაბრუნება — მარშრუტს ოცი-ოცდაათი წუთი ემატება. ქუთაისი თბილისზე შესამჩნევად უფრო ძველი და მშვიდია: ბაგრატის ტაძარი გორაკზე, მწვანე ქუჩები, ხმაურიანი კოლხური ბაზარი, სადაც სანელებლებითა და ყველით ვაჭრობენ, და გელათის მონასტერი ცენტრიდან 10 კმ-ში XII საუკუნის მოზაიკით.

სწრაფი გაჩერებისთვის სადილთან ერთად ორი საათი ჰყოფნის. ქალაქისთვის გელათთან ერთად — ნახევარი დღე. თუ ბათუმში პირველად არ მიდიხართ, ყველაზე გონივრულია სწორედ აქ გაყოთ მარშრუტი და გაათიოთ ღამე: მაშინ ხვალ ზღვამდე მსუბუქად ორნახევარი საათი დაგრჩებათ.

ქუთაისთან ახლოს — დასავლეთ საქართველოს ყველაზე ძლიერი ბუნებრივი წერტილი: პრომეთეს მღვიმე ქალაქიდან 20 კმ-ში. ერთნახევარი კილომეტრი დარბაზები, მიწისქვეშა მდინარე ნავით და სტაბილური +14 °C შიგნით, რაც აგვისტოში ჯილდოდ აღიქმება. ექსკურსია საათ-საათნახევარს იკავებს, მაგრამ გზასთან და სეზონზე რიგთან ერთად სამი ჩადეთ. ცოტა უფრო ჩრდილოეთით — მარტვილის კანიონი ფირუზისფერი წყლით; მღვიმესა და ბათუმში გადასვლასთან ერთად ის უკვე ერთ დღეში აღარ თავსდება.

ზუგდიდი და სამეგრელო — შემოვლა მათთვის, ვისაც ზედმეტი დღე აქვს

ფორმალურად ზუგდიდი ბათუმის ტრასიდან განზეა — ეს ჩრდილო-დასავლეთია, სვანეთის კარიბჭე. მაგრამ თუ მარშრუტში მარაგი გაქვთ, დადიანების სასახლე ღირს: მეგრელი მთავრების რეზიდენცია, ნაპოლეონის სიკვდილის შემდგომი ნიღაბი (ერთ-ერთი სამიდან მსოფლიოში) და 52 ათასი ექსპონატი ფონდებში. პლუს მეგრული სამზარეულო, რომელიც ყველაფერზე ცხარე და ცხიმიანია, რაც თბილისში გიჭამიათ.

კიდევ ერთი ვარიანტი „განზე გასვლისა“ — გომისმთა გურიაში: მაღალმთიანი კურორტი სასტუმროებისა და მაღაზიების გარეშე, სადაც ღრუბლების ზღვისთვის ჩადიან ფეხქვეშ. ლამაზი ორდღიანი მარყუჟი ასე გამოიყურება: თბილისი → გომისმთა ღამის გათევით → ბათუმი. ზემოთ ასასვლელი გზა შეკეთებულია, ჩვეულებრივი მსუბუქი მანქანა ჩავა.

ზღვისპირეთი: შეკვეთილი, ურეკი, ქობულეთი

ბოლო 60–70 კმ მარშრუტი ზღვის გასწვრივ მიდის და ეს უკვე სუფთა ტრანზიტი აღარაა, არამედ სეირნობა. გზად:

• შეკვეთილის დენდროპარკი — 60 ჰექტარი მოზრდილი ხეები, ჩამოტანილი მთელი დასავლეთ საქართველოდან, ფლამინგოები ტბაზე, ბამბუკის კორომი. შესვლა უფასოა, პარკინგიც, საათი-საათნახევარი ჰყოფნის. შესანიშნავი გახურება ოთხსაათიანი მგზავრობის შემდეგ.
• ურეკი — შავი მაგნიტური ქვიშის სანაპიროები, სადაც ქართველები ბავშვებთან ერთად ოჯახებად დადიან.
• ქობულეთი — გრძელი საკურორტო ზოლი ბათუმამდე. ზაფხულში აქ უფრო მკვრივი და ნელია, ვიდრე მაგისტრალზე: დასახლებები, შუქნიშნები, ქვეითები. ეს სწორედ ის მონაკვეთია, სადაც ტემპი მშენებლობის კი არა, საკურორტო ცხოვრების გამო ეცემა.

ჩასვლა ბათუმში: ტრაფიკი, პარკინგი და რა შემდეგ

ბათუმი კომპაქტური და ლოგიკურია: ზღვა მარცხნივ, მთები მარჯვნივ, დაბნევა ძნელია, ნავიგატორი ნორმალურად მიგიყვანთ. მაღალ სეზონზე მკვრივია ბულვარის, ძველი ქალაქისა და ევროპის მოედნის რაიონში — ივლის-აგვისტოს საღამოებზე ორი კვარტლის გავლას ოცი წუთი შეიძლება დასჭირდეს. ცენტრში შესვლა უფრო მოსახერხებელია შუადღემდე ან საღამოს ცხრის შემდეგ.

პარკინგი ცენტრში იმაზე რთულია, ვიდრე ჩანს: ფასიანი ზონები არსებობს, თავისუფალი ადგილი სეზონზე ცოტაა, სასტუმროსთან პარკინგი კი შორსაა იმისგან, რომ ყოველთვის იყოს — ეს კითხვა ბინის დაჯავშნამდე უნდა დასვათ და არა შემდეგ. ბევრი მანქანას ბულვარიდან კვარტალ-ორში ტოვებს და ფეხით დადის: ბათუმის ცენტრი ფეხით ნახევარ საათში იარება.

მთავარი კი ისაა, რომ მანქანა ბათუმში ქალაქისთვის კი არა, იმისთვის გჭირდებათ, რაც მის გარშემოა:

• გონიოს ციხე 15 კმ-ში სამხრეთით — ორიათასწლოვანი რომაული კედლები პირდაპირ ტრასასთან, გვერდით გონიოსა და ქვარიათის კენჭიანი პლაჟები, უფრო შორს კი სარფი და თურქეთის საზღვარი. მონაკვეთი ბათუმი — სარფი ზღვას ახლოს მიუყვება და ეს იმ იშვიათი ადგილებიდანაა საქართველოში, სადაც ზაფხულში კაბრიოლეტის აღებას ნამდვილად აქვს აზრი.
• ბათუმის ბოტანიკური ბაღი 9 კმ-ში ჩრდილოეთით, მწვანე კონცხზე — 113 ჰექტარი სუბტროპიკები ზღვის თავზე ტერასებად. ჯობს გახსნისთვის ჩახვიდეთ და სამი საათი ჩადოთ.
• თამარ მეფის ხიდი და მახუნცეთის ჩანჩქერი — 30 კმ აღმოსავლეთით, მთიან აჭარაში: XI–XIII საუკუნეების თაღოვანი ხიდი კალაპოტში ერთი საყრდენის გარეშე და ოცდაათმეტრიანი ჩანჩქერი მისგან გზის გადაღმა. ორმოცი წუთი ერთ მხარეს, შესვლა უფასოა.
• მთიანი აჭარა უფრო შორს — ქედა, ხულო, საბაგირო ხეობის თავზე და გზა გოდერძისკენ. ასფალტი უღელტეხილთან ახლოს მთავრდება, ასე რომ ზედა ნაწილისთვის კლირენსიანი მანქანა და ქირავნობის ნებართვა ასეთ გზებზე გჭირდებათ.

მანქანის გარეშე ეს ყველაფერი მარშრუტკებად, ტაქსებად და გზისპირა ვაჭრობად იქცევა. მანქანით — ჩვეულებრივ დღედ ზღვასთან ერთი პარკინგით.

რა მანქანა ავიღოთ

თავად ტრასისთვის თბილისი — ბათუმი ჩვეულებრივი სედანი ან ჰეჩბეკი საკმარისია. ეს ავტომაგისტრალია და არა მთის სერპანტინი: სრული წამყვანი და მაღალი კლირენსი საჭირო არაა. ამ მარშრუტისთვის ჯიპში ზედმეტის გადახდას აზრი არ აქვს.

რას ღირს ნამდვილად ყურადღების მიქცევა:

• კონდიციონერი. არა „ოფციების სიაშია“, არამედ მუშაობს. ზაფხულში სამტრედიასთან ვაკეზე ეს ფუფუნება არაა.
• გადაცემათა კოლოფი. ქობულეთის საცობებსა და ბათუმის ბულვარზე ავტომატი შესამჩნევად კომფორტულია, განსაკუთრებით თუ დიდი ხანია მექანიკაზე არ გიმგზავრიათ.
• ხარჯი. 380 კმ ერთ მხარეს — ეს შესამჩნევი ბაკია; ერთლიტრიანი პატარა ჰეჩბეკი აქ იმაზე მეტს ზოგავს, ვიდრე ჩანს.
• საბარგული. ზღვაზე მოგზაურობა ჩემოდნებია და არა ერთდღიანი ზურგჩანთა.

კროსოვერს აზრი მხოლოდ მაშინ აქვს, თუ ზღვის შემდეგ ხულოს ზემოთ მთიან აჭარას, რაჭის გზებს ან შორეულ ჩანჩქერებამდე ასვლას გეგმავთ. კაბრიოლეტი ლამაზი იდეაა ზუსტად ერთი მონაკვეთისთვის — სანაპირო გონიო — სარფისთვის; ოთხსაათიან სატრანზიტო მგზავრობაზე მაგისტრალით მზის ქვეშ ის უფრო დაგღლით. ვარიანტების გარკვევაში დაგეხმარებათ მასალები რა მანქანა ავირჩიოთ და ჯიპი თუ სედანი.

პრაქტიკული რჩევები

• გამგზავრება. დილის 9 საათამდე, ზაფხულში პარასკევს კი — 8-მდე. ეს ერთადერთი რჩევაა, რომელიც დროსაც ზოგავს და ნერვებსაც.
• საწვავი. E60-ის გასწვრივ ბენზინგასამართები საკმარისია, დიდი ქსელები (Wissol, SOCAR, Gulf, Rompetrol) მთელ მაგისტრალზე დგას. ბიუჯეტის ორიენტირი — დაახლოებით 85–90 ლარი საწვავზე ერთ მხარეს კროსოვერისთვის. დეტალები — ბენზინგასამართების გზამკვლევში.
• ნაღდი ფული. ბარათს თითქმის ყველგან იღებენ, მაგრამ გზისპირა დახლები ჩურჩხელით, თაფლითა და ატმებით, მეპარკინგეები ღირსშესანიშნაობებთან და პატარა კაფეები იმერეთში ლარით მუშაობენ. შეინახეთ ორიოდე კუპიურა სახელსაწყოს ყუთში.
• საჭმელი. სადილის საუკეთესო გაჩერებაა გორი (იაფი და სწრაფი) ან ქუთაისი (გემრიელი და აზრიანი). თავად ტრასაზე მათ შორის წესიერი გზისპირა კაფეებიც გხვდებათ, მაგრამ არჩევანი შემთხვევითია.
• ჯარიმები. ისინი მანქანის ნომერზე მოდის და ქირავნობასთან ამოტივტივდება. შემოწმება და გადახდა ონლაინ შეიძლება — ჯობს ეს ავტომობილის ჩაბარებამდე გააკეთოთ.
• სიჩქარე. მაგისტრალზე დაიჭირეთ 110 და დაუსრულებელ მონაკვეთებთან ნიშნებს დახედეთ: იქ ლიმიტი ჩვეულებრივ დაბალია. ქობულეთსა და თავად ბათუმში ტემპი საქალაქოა.
• წვიმა. აჭარაში კოკისპირული წვიმა კედელივით ხდება და წყალი ასფალტზე სწრაფად დგება. სიჩქარე ქვევით, დისტანცია ზევით.

სად ვიქირაოთ მანქანა

მარშრუტისთვის თბილისი — ბათუმი ხელშეკრულების ერთი პუნქტია მნიშვნელოვანი, რომელიც ყველაზე ხშირად ავიწყდებათ: ქირავნობამ უნდა დაუშვას ქალაქთაშორისი მგზავრობა. ყველა კომპანია ამას ავტომატურად არ უშვებს — სადმე გარბენის ლიმიტია, სადმე რეგიონის ფარგლებს გარეთ გასვლის პირდაპირი აკრძალვა, აღმოაჩენთ კი ამას უკვე ტრასაზე. იკითხეთ ხელმოწერამდე და მოითხოვეთ, რომ ნებართვა ჩაწერილი იყოს და არა სიტყვიერად ნათქვამი. ამავე დროს დააზუსტეთ კილომეტრების ლიმიტიც: 760 კმ იქით-აქეთ ადვილად სცდება დღიურ ნორმას იმ ქირავნობებთან, რომლებიც მას აწესებენ. კიდევ რა შეამოწმოთ მანქანის მიღებისას — დაზღვევიდან დეპოზიტამდე — თავმოყრილია ქირავნობის მანქანის მიღების ჩექ-ლისტში.

MY.DRIVE — ქირავნობის სერვისია, რომელიც ასეთ მოგზაურობებს უშვებს: ქალაქთაშორისი მარშრუტები საქართველოში ცალკე შეთანხმებას არ საჭიროებს, ხელშეკრულება გამჭვირვალეა, მხარდაჭერა კი მთელი გზა კავშირზე რჩება. მანქანები არის დედაქალაქშიც და ქვეყნის მასშტაბითაც — მაგისტრალისთვის განკუთვნილი მარტივი ავტომატებიდან მთიანი აჭარისთვის განკუთვნილ კროსოვერებამდე.

საპირისპირო სცენარიც მუშაობს და ხშირად უფრო მოსახერხებელია. თუ პირდაპირ ზღვაზე მიფრინავთ, მანქანის აღება ლოგიკურია პირდაპირ ბათუმის აეროპორტში: ტერმინალიდან ბულვარამდე დაახლოებით 15 წუთია, გონიო კი საერთოდ გზადაგზაა. ბევრი მანქანას ბათუმში ზღვის კვირისთვის იღებს და თბილისში უკვე იმავე E60-ით მიდის — უბრალოდ საპირისპირო მიმართულებით და სხვა გაჩერებებით.

შეჯამება

თბილისი — ბათუმი ეს გადაადგილება კი არაა, არამედ ქვეყნის სიგრძის დამოუკიდებელი მოგზაურობა. 380 კმ თითქმის დასრულებული ავტომაგისტრალი, 4,5–5 საათი სუფთა სვლა და მინიმუმ ნახევარი დღე გაჩერებები, რომლის გულისთვისაც ყველაფერი იმართება: სამიათასწლოვანი კლდის ქალაქი, ტაძარი გორაკზე ქუთაისში, მღვიმე მიწისქვეშა მდინარით და პალმები ბოლოს.

დასამახსოვრებელია სამი რამ. გამოდით ადრე — განსაკუთრებით ზაფხულში და განსაკუთრებით პარასკევს. ნუ შეეცდებით გორის, უფლისციხის, ქუთაისისა და პრომეთეს ერთ დღეში აღებას — ან ორი წერტილი აირჩიეთ, ან ქუთაისში გაათიეთ ღამე. და დააზუსტეთ ქირავნობასთან ქალაქთაშორისი მგზავრობის საკითხი მანამ, სანამ ჩემოდნებს ჩატვირთავთ.

გისურვებთ კარგ გზას. მარშრუტისთვის მანქანის შერჩევა — mydrive.club-ზე.